Nowy wymiar

Nowy wymiar

Mimo tego, że lubię czytać o malarzach z niesamowicie barwnym życiorysem, najbardziej, inspirują mnie ci ‘szarzy i zwyczajni’. Dla mnie, to cudowne w nich, że wcale nie trzeba ‘hulać i popełniać samobójstw” żeby być artystą przedoskonałym.
W Polsce, mamy takiego Józefa Pankiewicza, o którego nokturnach i świetnej grze światła pisałam już wcześniej. A pełne całkiem dziwnych zjawisk kulturowych i silnego konsumpcjonizmu USA ma swojego – Edwarda Hoppera. To jest jeden z tych gości, którzy totalnie odbierają mi mowę. Chciałabym wam tu napisać bardzo mądry post, ale obawiam się, że nie mogę. Hopper wiódł całkiem zwyczajne życie. Urodził się w 1882 roku w Nowym Yorku, w średnio zamożnej rodzinie, co pozwoliło mu na studiowanie malarstwa. Uczył się najpierw w Ameryce, by później przenieść się do Europy i tam zdobywać wiedzę, szczególnie w uwielbianym przez niego Paryżu. Osiągał sukcesy już w młodym wieku, był doceniany za życia i trochę trudno się tu dziwić. Jego obrazy to prawdziwe perełki. Z jednej strony, w czasach, w których tworzył – szalejącego kubizmu czy fowizmu, abstrakcji i innych kierunków, które dla wielu (dla mnie też!) pozostają wieczną zagadką i ciekawostką – wyszedł z szeregu i tworzył prace impresjonistyczne, by ostatecznie, zająć się wyklętym przez impresjonistów – realizmem.
I właśnie ten realizm przyniósł mu największą sławę i uznanie, tak, że kolekcjonerzy interesowali się jego pracami na tyle, że mógł wyżyć z malarstwa. Gdy miał 37 lat – odbyła się jego pierwsza samodzielna wystawa.. Później, z jego karierą było już tylko lepiej. Przez całe życie pozostawał w związku z malarką – Josephine Nivison.
Hopper inspirował się silnie Degasem, uwielbiał twórczość europejskich artystów takich jak Goethe czy Charles Baudelaire. Sam zaś, inspirował bardzo wielu: muzyka, Toma Waitsa i jego album „Nighthawks at the dinner” – utworu z tego albumu, można posłuchać klikając w pracę Hoppera z wpisu. Jego dzieła wielokrotnie pojawiały się w filmach – jako element scenografii, bądź natchnienie dla planu filmowego, np. w Psychozie – Alfreda Hitchcocka. Hopper Uważany jest za najważniejszego XX-wiecznego artystę amerykańskiego, ponieważ wykształcił odmienny, odstający wręcz od swej epoki styl. Znajduje się na wielu pocztówkach a także, bardzo silnie uczestniczy w popkulturze czy wręcz amerykańskiej tradycji.
Edward nie podporządkował się nigdy. Jego prace, to jakby odrębna historia epoki. To czyste emocje i silne pragnienia przemawiają do nas z jego obrazów, nie zaś jego barwny życiorys. Ale co ja wam będę tłumaczyła, co się czuje, gdy się patrzy na jego obrazy.. Dacię rade sami poczuć. Samotność? Zagubienie? Osobiście widzę w nich duże zwrócenie uwagi na nikłe znaczenie jednostki w wielkim ośrodku miejskim. Co widzisz Ty?

 pobrane (1)

 pobrane

images

więcej prac Hoppera w dobrej jakości: http://www.edwardhopper.net

Reklamy

2 thoughts on “Nowy wymiar

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s